تولد نیما یوشیج پدر شعر نو پارسی

نیما 11 ساله بوده كه به تهران كوچ میكند و روبه‌ روی مسجد شاه كه یكی از مراكز فعالیت مشروطه‌ خواهان بوده است؛ در خانه‌ای استیجاری، مجاور مدرسه‌ دارالشفاء خانه میگیرد.
او ابتدا به دبستان «حیات جاوید» میرود و پس از چندی، به یك مدرسه‌ كاتولیك كه آن وقت در تهران به مدرسه‌ «سن‌لویی» شهرت داشته، فرستاده میشود بعدها در مدرسه، مراقبت و تشویق یك معلم خوش‌ رفتار كه «نظام وفا» ـ شاعر بنام امروز ـ باشد، او را به شعر گفتن می اندازد. و نظام وفا استادی است كه نیما، شعر بلند «افسانه» كه به‌ قولی، سنگ بنای شعر نو در زبان فارسی است را به او تقدیم كرده است.

او نخستین شعرش را در 23 سالگی مینویسد؛ یعنی همان مثنوی بلند «قصه‌ی رنگ ‌پریده» كه خودش آن‌ را یك اثر بچگانه معرفی كرده است. نیما در سال 1298 به استخدام وزارت مالیه درمی آید و دو سال بعد، با گرایش به مبارزه‌ی مسلحانه علیه حكومت قاجار و اقدام به تهیه‌ی اسلحه میكند. در همین سال‌هاست كه میخواهد به نهضت مبارزان جنگلی بپیوندد؛ اما بعدا منصرف میشود.

آثار خود نیما یوشیج عبارتند از: «تعریف و تبصره و یادداشت‌های دیگر» ، «حرف‌های همسایه»‌ ، «حكایات و خانواده‌ی سرباز» ، «شعر من» ، «مانلی و خانه‌ی سریویلی» ،‌«فریادهای دیگر و عنكبوت رنگ» ، «قلم‌انداز» ، «كندوهای شكسته» (شامل پنج قصه‌ی كوتاه)، ‌«نامه‌های عاشقانه»‌ و غیره.

و عاقبت در اواخر عمر این شاعر بزرگ، درحالیكه به علت سرمای شدید یوش، به ذات‌الریه مبتلا شده بود و برای معالجه به تهران آمد؛ معالجات تاثیری نداد و در تاریخ 13 دیماه 1338، نیما یوشیج، آغازكننده‌ی راهی نو در شعر فارسی، برای همیشه خاموش شد. او را در تهران دفن ‌كردند؛ تا اینكه در سال 1372 طبق وصیتش، پیكرش را به یوش برده و در حیاط خانه محل تولدش به خاك ‌سپردند.

نیما علاوه بر شكستن برخی قوالب و قواعد، در زبان قالب‌های شعری تاثیر فراوانی داشت؛ او در قالب غزل ـ به‌عنوان یكی از قالب‌های سنتی ـ نیز تاثیر گذار بوده؛ به طوری كه عده‌ای معتقدند غزل بعد از نیما شكل دیگری گرفت و به گونه‌ای كامل‌ تر راه خویش را پیمود.

تمامی حقوق نزد شرکت تامین آسایش پرداز محفوظ می باشد.

xml-sitemap | html-sitemap