بيمه يا معادل انگليسي آن Insurance به معني عقدي است که به موجب آن يک طرف تعهد مي کند در ازاي پرداخت وجه يا وجوهي از طرف ديگر، در صورت وقوع يا بروزحادثه، خسارت وارده براو را جبران نموده يا وجه معيني را بپردازد. متعهد را بيمه گر(Insurer)، طرف تعهد را بيمه گذار، وجهي را که بيمه گذار مي پردازد حق بيمه (premium) و آن چه بيمه مي شود را موضوع بيمه مي نامند. شايد عبارت فوق در نگاه اول بسيار ساده به نظر برسد وليکن اهميت آن به حدي است که براي انجام آن ساز و کارهاي بسيار پيچيده علمي و بر مبناي محاسبات آماري در سطح جهان تشکيل گرديده است و کارشناسان مختلفي براي آن تربيت گرديده اند تا بتوان به نحو مقتضي خدمت مناسب براي جوامع را ايجاد نمود و از اموال و جان با ارزش نيروي انساني محافظت نمود به نحوي که جامعه و سازمان ها بتوانند با آرامش خاطر کافي به فعاليت بپردازند. هر چند بيمه در کشور ما به حد کفايت شناخته شده نيست و اکثريت مردم آن را فقط محدود به بيمه هاي تامين اجتماعي و بازنشستگي و بيمه شخص ثالث اتومبيل مي شناسند، وليکن افزايش دانش جامعه به مدد افزايش درک دانش آموختگان و مديران با فراست و رسانه هاي جمعي والبته الزامات قانوني روز به روزباعث معرفي بيشتر بيمه در نزد ارباب حِرَف و اجتماع گرديده و اين پيشرفت به عيان مشهود است. به نحوي که طي يک دهه، ضريب نفوذ بيمه يعني نسبت حق بيمه هاي توليد شده در کشور به نسبت توليد ناخالص داخلي از0،5 درصد در سال 1373 به 1،25 درصد در سال 1383 رسيد. و البته تا رسيدن به شاخص جهاني فاصله زياد است.

تمامی حقوق نزد شرکت تامین آسایش پرداز محفوظ می باشد.

xml-sitemap | html-sitemap